Size “300 dpi’de tarayın” dendiğinde yalnızca başınızı salladıysanız yalnız değilsiniz. Bu sayı, net bir tarama ile ya bulanık ya da gereksiz yere devasa bir dosya arasındaki düğmedir.

Burada iki sözcük karışır. Kesin olarak inç başına nokta (dpi) tarayıcıları ve yazıcıları, inç başına piksel (ppi) ise dijital bir görüntüyü tanımlar. Günlük kullanımda insanlar ikisini yer değiştirir ve kurum kuralları çoğu zaman birini ya da diğerini kullanır. Bu sayfa ikisini aynı fikir olarak ele alır: sayfanın kaç küçük örneğinin bir inçe sığdığı.

DPI nedir

Bir sayfanın üzerine serilmiş bir ızgara düşünün. 100 dpi’de her inç kâğıt yatayda 100, dikeyde 100 kareye bölünür. 300 dpi’de bu 300’e 300’dür. Her kare tek bir renk alır; bu yüzden daha çok kare daha ince ayrıntı demektir: küçük yazı okunaklı kalır, ince çizgiler bulaşmaz, bir imza imzaya benzer.

Pürüz, boyuttur. Daha çok kare daha çok veri demektir. Dpi’yi ikiye katlamak piksel sayısını dörde katlar; bu yüzden dosya boyutları hızla büyür.

Dpi kâğıda da bağlıdır. Ulusal Arşivler’in kendi tarama rehberi, verdiği dpi rakamlarının orijinal belgenin boyutuna göre eşdeğer dpi olarak düşünüldüğünü belirtir.

Nasıl görünür

Resmî kaynakların gerçekten verdiği sayılar ve her birini adil biçimde kullanmayı sağlayan bağlam şöyle.

Durum Kaynak ne diyor Kaynak
Kalıcı federal kayıt olarak tutulan modern metin kayıtları Orijinale uygun boyutta en az 300 piksel/inç National Archives
Fotoğraf baskıları ya da ince ayrıntılı kâğıt Kaynağa uygun boyutta en az 400 ppi; daha fazlası gerekebilir National Archives
Pasaport fotoğrafı, kâğıt 2 x 2 inç (51 x 51 mm), yüksek çözünürlük, bulanık, grenli ya da pikselli değil Dışişleri Bakanlığı
Pasaport fotoğrafı, çevrimiçi yükleme JPG, PNG, HEIC ya da HEIF, 54 KB – 10 MB; en yüksek kalite kamera ayarını kullanın Dışişleri Bakanlığı
Basılı bir pasaport fotoğrafını yeniden tarama Kaçının; kaliteyi düşürebilir Dışişleri Bakanlığı
Kültürel miras koleksiyonları (müzeler, kütüphaneler) Ayrıntılı federal kılavuz, üçüncü baskı 2022-2023’te geliştirildi FADGI

İki şey öne çıkar. 300 ppi kuralı kalıcı kayıtları koruyan kurumlar için bir asgaridir, ev evrakınız için bir yasa değil. Pasaport fotoğrafı içinse Dışişleri Bakanlığı hiç dpi belirtmez. Sonucun keskin olmasını önemser. Yine de aritmetiği istiyorsanız: inç başına 300 pikselde 2 x 2 inçlik bir fotoğraf 600 x 600 pikseldir; 300’de bir US Letter sayfası (8,5 x 11 inç) 2550 x 3300’dür. Bu matematiktir, bir gereklilik değil.

Ne saklamalı, ne kadar süre

Dpi bir belge değildir; bu yüzden sakladığınız şey, sonradan pişman olmayacağınız kalitedeki taramanın kendisidir.

  • Bir kez, kalıcı bir ayarla tarayın. Kötü bir taramadan yeniden taramak hiç yakalanmamış ayrıntıyı geri getiremez. Kira sözleşmesi, tapu ya da vergi kaydı gibi yıllarca ihtiyaç duyacağınız kâğıtlar için 300 ppi referans noktasına yakın bir ayar kullanın.
  • Sayıyı değil okunaklılığı kontrol edin. %100’e yakınlaştırıp en küçük yazıyı okuyun. Okuyabiliyorsanız tarama yeterince iyidir.
  • Dosya boyutuna dikkat edin. Bir portal yüklemeleri sınırlıyorsa yeniden taramak yerine bir kopyayı küçültün. PDF sıkıştırıcı tam boyutlu orijinali korurken bunu yapabilir.
  • Kurallar söylüyorsa kâğıt orijinali saklayın. Bir belgeyi ne kadar süre tutacağınız ne olduğuna bağlıdır; bkz. hangi belgeler ne kadar süre saklanmalı ve belge saklama.

Telefonda adım adım tarama için iPhone’da belge tarama sayfasını okuyun. Fotoğraf gereklilikleri için pasaport fotoğrafı aracına ve pasaport için gereken belgelere bakın. Bir fotoğraf iPhone’dan HEIC olarak çıkıyorsa, Dışişleri Bakanlığı çevrimiçi yenileme için bu biçimi kabul eder.

İlgili belgeler